Wednesday, 4 December 2013

ഋതു

 (കുറെ നാളുകള്ക്ക് ശേഷം വീണ്ടും..
എഴുതുന്നില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കുമ്പൊ  വീണ്ടും എന്നെ ഇങ്ങോട്ട്
തള്ളിക്കൊണ്ടു വരുന്ന പ്രിയമുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി...
വല്യ ഗുണമൊന്നുമില്ല, സഹിച്ചോ)

ഓര്മകളുടെ ഇങ്ങേയറ്റത്ത്‌ ഒരു ചുംബനമുണ്ട് ,
ചുണ്ടുകളിൽ ഇരുന്നുറഞ്ഞുപോയ ഒന്ന്.
ഒരു മഞ്ഞുകാലത്തിന്റെയറ്റത്ത്
ഇലപൊഴിഞ്ഞു  മരവിച്ചുറങ്ങിയ ചില്ലകൾ

മഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ നിസ്സംഗതയ്ക്കുമപ്പുറം
ചില്ലകളിൽ ഉറയാത്ത, മരവിക്കാത്ത ജീവനുണ്ട്.
നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ അത്?
കാണും;വസന്തത്തിലെ ആദ്യത്തെ കാറ്റ് വീശുന്ന രാവിൽ
നീയും ലോകവുമുറങ്ങുമ്പോൾ,
ആ ചില്ലകളിൽ ജീവനു  തീ പിടിക്കും,
പുലർകാലത്തതു തളിർക്കും.

ശൈത്യകാലനിദ്രയിൽ നിന്നു നീയുണരുമ്പോഴാദ്യം
നടപ്പാതയോരത്തു കുഞ്ഞുപൂക്കൾ ചിരിക്കും
പിന്നീട് ,താഴ്വരയാകെ ചില്ലകളിൽ പുഞ്ചിരികൾ
നിനക്ക് കണ്ടു നിറയാനാവാത്തത്ര.

ആ ചില്ലകളിലേയ്ക്കു നീളുമ്പോൾ ,
നിന്റെ വിരലുകളാദ്യമായ്  വേദനയറിയും
തിരസ്കാരത്തിന്റെ ശൈത്യത്തിലുരുവായ
പ്രതിരോധത്തിന്റെ മുള്ളുകൾ.

നിന്റെ രക്തമാദ്യമായ് ഭൂമി തൊടും
അന്ന് , നിന്റെ വേനൽ  തുടങ്ങും

10 comments:

  1. ഋതു ഇങ്ങനെയാണ് മാറി മാറി വരും തീര്‍ച്ച .കുറെ നാളായല്ലോ കണ്ടിട്ട് :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. നിങ്ങളെന്നെ കാണാറില്ലെങ്കിലും , ഞാൻ കാണാറുണ്ട് കാത്തിയുടെ പോസ്റ്റുകൾ, ഫേസ്ബുകിൽ :)

      Delete
  2. ഫെബ്രുവരീലൊരു സ്വപ്നവും കണ്ട് പൊയ പല്ലവിയുടെ അനുപല്ലവി പോലും കാണാനുണ്ടായിരുന്നില്ല ഇവിടെയെങ്ങും. എന്തായാലും വീണ്ടും കണ്ടതില്‍ സന്തോഷം. എഴുത്ത് തുടരുക, സഹിച്ചോളാം!

    ReplyDelete
    Replies
    1. എന്ത് പറയാൻ അജിത്തേട്ടാ .. പ്രാരാബ്ധം :)
      ഇനി ഇവിടൊക്കെ തന്നെ കാണും
      എഴുതാൻ അറിഞ്ഞുട, അതാണ്‌ പ്രശ്നം

      Delete
  3. മുള്ളും പൂവും പോലെ ഈ വാക്കുകള്‍

    ReplyDelete
    Replies
    1. മുള്ളും പൂവും പോലെ ജീവിതവും..:)
      മറന്നില്ലല്ലോ, സ്നേഹം.

      Delete
  4. Replies
    1. ന്റെ ശ്രീവേദേ... പ്രണയിനീ...

      Delete
  5. തിരസ്കാരത്തിന്റെ ശൈത്യത്തിലുരുവായ പ്രതിരോധത്തിന്‍റെ മുള്ളുകള്‍ എന്‍റെ വിരലുകളെക്കാള്‍ നിന്‍റെ മനസ്സിനെ നോവിക്കും എന്ന് നിനക്കറിയാമായിരുന്നില്ലേ.. എന്‍റെ വേനലില്‍ വാടിക്കരിയുന്നത് നീയാണെന്നും നിനക്കറിയാമായിരുന്നില്ലേ.. എന്നിട്ടും....!

    നന്നായിട്ടുണ്ട് പല്ലവി...

    ReplyDelete
  6. നിത്യാ, നീയും... :)

    ReplyDelete